Doğrudan Yaradana bağlı yerin, Of'un çocuğuydu Ali Soylu. Mütevazı bir kişiliğe sahipti. Bu özelliği Onu herkesin gözünde sevilir ve sayılır hale getirdi. Maceralı bir İmam-Hatip Lisesi öğrenciliği, sonrasında Rizenin meşhur beldesi Kendirlide imamlık. Görev süresi içerisinde saygı ve tevazuunu hiç elden bırakmadı. Mütevazı kişiliğine rağmen zalimlere karşı celalliydi, "Zalime Yavuz, mazluma Yunustu" adeta.

20li yaşlarda Trabzonda, büyük gayretlerle hizmete başladı. Hayatı bu uğurda koşuşturmayla geçtiğinden ancak 30lu yaşlarda çoluk çocuğa karışabildi.
Gösterişsiz, iddiasız, dervişane bir çalışma usulü vardı. Çok çalışkandı. Neredeyse vatan toprağında gitmediği il, ilçe kalmamıştı. Büyüklerine sonsuz derecede saygısı vardı. 40 yıllık yaşamına çok büyük işler sığdırdı.

Arkadaşlarının dilinden

Arkadaşlarından Ali Soylu Ağabey´i dinlerken hüzünlendiklerini, güzel bir insanı kaybetmenin dayanılmaz ağırlığının yüreklerine çöktüğünü fark ediyor, bizde o psikolojiye giriyoruz. Sanki o günleri yeni baştan yaşıyoruz.
Arkadaşı Halim Altunkal Ondan şöyle bahsediyor: "Onunla tanışmamız seksenli yılların ortalarına rastlar. Müslüman kimliği her şeyin üzerinde idi. Kalıcı hizmetleri önemserdi. Aliyi diğerlerinden ayıran özelliği ise davası uğruna eriyip gitmesi, her haliyle davasını referans kabul etmesiydi.

Fazilet Partisinin ünlü kongresinde Recai Kutanı desteklemişti. Kongre salonuna "Ne diyorsa o, pankartını astıran kişidir Ali. Buna rağmen Tayyip Erdoğanın da cenazesine gelmesi, Onun nasıl bir insan olduğunu anlatmaya kâfidir sanırım.
Cenaze namazı mahşeri bir kalabalık eşliğinde Of Merkez Camiinde kılındı. Erbakan Hoca naaşı kabrine kadar götürdü. Hocanın cenazesinde çok üzüldüğüne şahit oldum."

Selim Cerrah ise soylu dava arkadaşı için şunları söylüyor: "Onu tanıdığımda 11 yaşımdaydım. Kendirlide imamlık yapıyordu. 1991 yılında Ankaraya okumak için geldiğim zaman, yer iz bilmez bir şekilde Refah Partisinin Genel Merkezine gittim. Ali Ağabey´i orada gördüğüm zaman ne kadar sevindiğimi anlatamam.
Ali Soylu Müslümanlığına kefil olunacak nadir insanlardandır. İyi bir sırdaştı. İnsanlar kimseye anlatamadığı sırlarını Ali ağabeye anlatır, çözüm bulmaya çalışırlardı. Yetim babasıydı. Vefat eden arkadaşlarının çocukları için maddi yardım toplardı. İnsanlara hakkı tavsiye ederdi.Arkadaşlarından ibadetleri zayıf olanları ziyaret eder, onlara uzun uzun nasihat ederdi.

Dizinin dibinde yetiştiği Ahmet Yaşar Hocaefendi trafik kazası geçirdiğinde üzüldüğü kadar, Onu hiç üzgün görmemiştim.
Son zamanlarında birkaç isim sayarak "İyi arkadaşlarımız trafik kazalarında şehit oldular, Rabbim bizi sevmiyor mu?" derdi. Biz bu sözlerden üzüntü duyduğumuzu, söylememesini rica etsek de, bu sözleri dillendirmeye devam etmişti.
Cuma günleri mecbur kalmadıkça, Cuma namazını kılıp Erbakan Hocanın elini öpmeden Ankaradan ayrılmazdı. O gün, kaza günü sabah namazından sonra yola çıkmıştı. Naaşını Ofa götürdüğümüzde kardeşi bana "Bu şekilde mi? Getirecektin"dedi, Ali Ağabey ile tek acı hatıram bu sanırım.

Vefatından birkaç gün önce İstanbula gitmiş ve akrabalarından helallik istemişti."