Ölümün zamanı olmuyor. Çünkü, belli bir sırası yok. Belki sırası var da biz o sırayı bilemiyoruz. Vadesi yeten bu dünyadan ebedi aleme güçüp gidiyor. Yakından tanıdığınız, birlikte olduğunuz, omuz omuza mücadele verdiğiniz bir kardeşinizin ölüm haberini duyunca ister istemez hüzünleniyor, durgunlaşıyorsunuz. Bir an geçmişe dalıp gidiyorsunuz. En son ne zaman görüştüğünüzü düşünüyorsunuz. Hele bir de kırgın ayrılmışsanız birbirinizden, artık barışmak, özür dilemek için fırsat olmadığını bilmenin hüznü daha bir ağır çöküyor içinize.

Tevfik Rıza Çavuşyoğlu kardeşimin ölüm haberini Millî Gazete'den öğrendim. Cenazesinde hazır bulunmak, son görevimizi yapmak imkanım da yoktu. Çünkü, haberde defnedildiği yazıyordu. Ne olmuşsa bizlere birbirimizden uzak kalmışız belli ki.

Tevfik Rıza Çavuşoğlu'nu anlatmak için bu köşe yetmez elbette... Bu noktadan sonra anlatmanın da bir faydası olacağını sanmıyorum. Ancak,12 Eylül öncesinde inançlı bir gençliğin yetişmesinde emeği geçmiş, bunun için ömrünün önemli bir bölümünü ayırmış bir kardeşimizdi. Sıra bedel ödemeye geldiğinde de bu bedeli yiğitçe ödemiş olduğuna şahadet etmek istedim.

Bu noktada sizleri bir aziz dost ve dava kardeşimin gönderdiği mektup ile başbaşa bırakmak istiyorum:

"Sevgili kardeşim,

Server Vakfı Mütevelli heyeti listesinden can kardeşlerimiz birer birer yıldız misali kayıp, Rab'lerinin huzuruna varıyorlar. Kim bilir sıra kimde? İnsanları birer istatistiki rakam olarak gören maddeperestleşmiş zihniyetler elinde kayıtları düşülmüş bu kardeşlerimizin yüreklerindeki İslâm sevgisine ve hizmet aşkına hangi sermaye çeşidi denk düşebilir.

Küresel sermayenin küresel patronlarının parası bu yüreklerdeki dava şuurunu satın alacak vus'atte hiçbir zaman olmamıştır, olamaz da.

Dava kardeşimiz Tevfik Rıza Çavuşoğlu Hakkın huzuruna yürüdü. Hepimiz çok üzüntülüyüz. Göz yaşlarımızı hep içimize akıttık. Yüreğimiz yanıyor. Bize reva görülen her türlü zulmü ve umursamazlıkları Allah'a havale ediyoruz. Dava adamı olmanın sonucu yalnızlığımızda en büyük beraberliğimiz Rabbimizdir.

Bu vesile ile Bilal Coşkun'un rahmetli Tevfik Rıza Çavuşoğlu kardeşimize atfen yazdığı şiiri sizlerle paymak istiyorum.

Selam ve dualarımla.."

Ben de sizleri Sevgili kardeşim Bilal Coşkun'un dizeleri ile başbaşa bırakıyorum:

ERCİYES KADAR BÜYÜK

Erciyes'in yanında Erciyes kadar büyük,

Serdengeçti yiğide, ser bile olmaz yük.

O dünyaya yük değil, dünya yük olmuş O'na

Bir mukaddes davayı yüklemiş omuzuna.

Çile arkadaşıdır, çilekeşlik mizacı,

Zira ruh gıdasının lezzetidir her acı.

Dağların üstündedir, O'nun üstünde dağlar,

Milletiyle sevinir, milletiyle de ağlar.

Işıktan yol çiziyor dünyaya döktüğü ter,

Ta ezelden ebede cennete kadar gider.

Erciyes'in yanında büyük Erciyes kadar,

Sinesinde açılmış Peygamber gülleri var.

Ya Rab, biz bu yiğidi katına uğurladık,

Bizim hakkımız helal, şahadetimiz sadık.

Sana hakkıyla kuldur, Peygamberine ümmet,

Rahmet Allah'ım rahmet, rahmet Allah'ım rahmet !

Mezarının taşında kitabesi bizdendir,