Daha önce dunyabizim.com’da "İslamcıların hikayesi" haberine gelen eleştiri-yorumların çoğu, haberde sanki İslamcıların hikâyesi ilk defa içeriden birinin ağzından yazılıyormuş gibi algılandı ya da öyle bir hava oluşturuldu. Böyle bir şey tabii ki söz konusu değil. Şimdiye kadar yapılmış çalışmalar var, hiç kuşkusuz. Fakat bunların birçoğu, kanaatimce, geçmişte Müslümanların kitlesel/örgütsel olarak yaptıkları hataları vüzuh bir mecrada vermektense ‘kol kırılır, yen içinde kalır’ sözüne güzel örnek olmaktan çok öteye gidemeyen türden şeyler. Belki Yakup Aslan’ın Haksözhaber’de yazdıkları biraz bu çabayı matuf. Fakat o da hala yolun çok başlarında, İran’dan Türkiye’ye daha dönemedi. Yine de dediğim gibi Aslan’ın çalışmasını bir adım önde değerlendirmek lazım. Arif Altunbaş’ın çalışması umarız özlediğimiz/beklediğimiz ve cevabını merak ettiğimiz sorulara cevap olur.

Arif Altunbaş’la çalışması sürerken Akıncılar üzerine bir söyleşi gerçekleştirdik. Akıncılar’ı özellikle konuştuk. Zira Akıncılar’ı konuşmak Türkiye İslamî Hareketi’ni konuşmak/anlamak; Müslüman Gençlik’i anlamak, Hizbullah’ı anlamak, hasılı tüm bu hareketlerin niçin ortaya çıktığını, gündemlerinin neler olduğunu ve birbirlerini nasıl gördüklerini anlamak demektir. İşte söyleşinin ilk bölümü:

Merhum Burhanettin Kayhan zamanında MTTB’nin İslamcıların eline geçtiği, Müslümanların MTTB’yi ele geçirdiği halde niçin ‘Akıncılar’ olarak MTTB’den ayrılma gereği duyuldu?

Akıncılar Burhaneddin Kayhan döneminden sonra kuruldu. MTTB’den kopuş ve ayrışmalar bu dönemden çok sonra oldu. Onun döneminde geneli kuşatan bir teşkilat anlayışı vardı. Cemaatçilikten ve grupçuluk söz konusu değildi.

MTTB Türkiye çapında örgütlenirken geneli kuşatıcı ve kucaklayıcı bir misyon kuşanmıştı. Fikir babası Necip Fazıl Kısakürek ve onunla birlikte hareket eden o zamanın genç akademisyenleri, İslamcı, muhafazakar yazarları, akademisyenleri ve entelektüelleri idi.

Daha sonra MTTB genel merkez kadrolarını ele geçiren İstanbul kökenli, Türkiye’de yaygın ve saygın bir cemaate bağlı olan gençlerin Anadolu’da da cemaatçi bir anlayışla örgüt kadrolarının kendi mensuplarından oluşmasını istemesi ve bunu da Anadolu’daki teşkilatlara dayatması iç huzursuzluğu körükledi.

Merkezdeki otoriter anlayış Anadolu’daki sevilen birçok il teşkilat başkanını görevden alarak yerine daha ehliyetsiz ve örgüt tabanında benimsenmeyen ve fakat genel merkezin kriterlerine uyan cemaat mensuplarının geçirilmesi tabanda huzursuzluklara sebebiyet vermiş ve birçok MTTB il başkanı genel merkezi dinlemeyerek kendi başlarına çalışmaları merkezden bağımsız olarak sürdürmüşlerdir.

MTTB’deki bu cemaatçi kadrolaşma inadının üstüne siyasi arenada İslamcıların desteklediği MSP’yi ve liderini çok sert bir şekilde eleştirmekle aradaki soğukluk ve çatlaklık iyice derinleşti.

Tabandaki huzursuz teşkilatlar ve başkanları Akıncılar kurulduktan sonra ya Akıncılar'ın bünyesine veya onlarla birlikte MTTB tabelası altında çalışmaya başladılar. MSP tabanının desteğiyle de Akıncılar hızla ülke çapında örgütlendi ve geniş bir taban buldu.

MTTB süreci sonunda ayrılan cenah kendine ‘Akıncı’ adını uygun gördü. Niçin başka bir isim, ‘İslamcılar’ vb, değil de Akıncılar?

Bunu tabi Akıncılar'ı ilk kuran kurucu iradeye ve kadroya sormak lazım… Bana göre; İslamcılık akım olarak literatüre yeni giriyordu. O zamanlar (1976) Müslümanlar kendilerini milliyetçi-muhafazakâr olarak adlandırıyorlardı. Siyasi bir partinin yan kuruluşu gibiydiler. Ona zarar vermeme kaygısından olabilir. Öğrenci ve gençlik hareketlerinde İslamcı bir akım ifadesi ve iradesi daha yeni yeni gelişiyordu. Şerbet denilince Şeriat anlaşılacak ve statüko tarafından takibe, zulme uğranacağından korkulan zamanlardı. Akıncılar ‘İslamcılar’ ifadesine göre daha hafif kalıyor ve fincancı katırlarını ürkütmüyordu. İslamcıların tek parti diktatoryası döneminde takibe, sürgüne ve zulme uğradığı bilinen ve yaşanan bir gerçekti. Öyle bir isimle çıkılsaydı hemen kapatılır ve o harekete hayat hakkı da tanınmazdı.

MTTB ile Akıncılar arasındaki belirgin farklılıklar nelerdi?

1916'da kurulan MTTB Osmanlıyı görmüş bir teşkilattı. Adından da anlaşılacağı gibi ‘milliyetçi’ temeller üzerine kurulmuştur. Amblemi de bozkurttur. Türkçü temellere dayandırılan ve Cumhuriyete de sahip çıkan statükocu bir öğrenci teşkilatıdır.

Burhaneddin Kayhan döneminde İslamcılar tarafından ele geçirilerek daha sonra Bozkurt amblemi kaldırılmış ve yerine (Kur’an’ı simgeleyen) kitap amblemi getirilmiştir.

Bundan sonra MTTB, tabanında milliyetçi-muhafazakar damarları da içinde taşıyan ve gittikçe de İslamcılaşan, kültür ve eğitim ağırlı bir gençlik hareketi haline getirilmeye çalışıldı. Statüko ile takışmamak için itina gösterirlerdi, sivriliklerden uzaktılar. Son dönemlerde İslamcı siyasi parti ile araları soğuktu.

Akıncılar ise İslamcılar tarafından kurulan, desteklenen; tebliğ ve irşat ağırlıklı İslamcı aksiyoner bir gençlik hareketiydi. Akıncı harekette milliyetçi/ırkçı unsurlar hiç olmadı. Kuruluşunda da ve kapanışında da İslamcıydı. Statükoyla hesaplaşma kaygısı taşırdı. Bu yüzden eylem ve söylemleri kimi çevrelerce yadırgansa da gençlik tarafından sahiplenildi. Anadolu’nun birçok köylerinde bile şubeleri vardı. Hatta Akıncı sporcular, memurlar, işçiler, çıraklar, liseliler vb. olarak da yurt çapında örgütlendiler.

Özellikle Akıncıların son dönemlerindeki yaygın ve saygın faaliyetleri hem statükocuları hem de bu gençlik kuruluşunu ellerinde hazır güç, yan kuruluşu olarak tutmak isteyen MSP üst yönetiminden birçoklarını olağan üstü rahatsız etti.

Ve nihayet rejime karşı tehlikeli görülerek Akıncılar Teşkilatı kapatıldı.

Erdal Kurgan/Dünya Bizim